عشق زندگی

osman — Tue, 29 Nov 2005 18:31:41 GMT

ای چراغ دل تاریکم از این خانه مرو

آشنای تو منم بر در بیگانه نرو

شمع من باش و بمان نور ز تو اشک ز من

جان فشان تو منم از بر پروانه مرو

سلام باوفا

osman — Tue, 29 Nov 2005 18:30:42 GMT

هم صدای باوفای من بیا

آشنا با غصه های من بیا

مانده ام در کوچه های بی کسی

ای عزیز آشنای من بیا

osman — Tue, 29 Nov 2005 18:26:20 GMT

اکنون منم که در دل این خلوت سکوت

ای شهر پر خروش تو را فریاد می کنم

دل بسته ام به او و تو او را عزیز دار

من با خیال او دل خود شاد می کنم

عاشقم من عزیزم

osman — Tue, 29 Nov 2005 18:23:13 GMT

عاشقم من عاشقی بی قرارم کس ندارم خبر از دل زارم

آرزویی جز تو در سر ندارم

من به لبخندی از تو خرسندم

مهر تو ای من آرزومندم

بر تو پایبندم از تو وفا خواهم

من ز خدا خواهم تا به رهت بازم جانم

تا به تو پیوستم از همه گســستم بر تو بنا سازم جان

osman — Tue, 29 Nov 2005 18:12:57 GMT

قهر کردم تا ببینم مهر او

بر من و قهر من خندید و رفت

خود نمی دانم که آن آرام جان

دامن از کویم چرا برچید و رفت

osman — Tue, 29 Nov 2005 18:11:12 GMT

عاشقي ؟؟؟!!! پس گوش كن اين رو بدون يك عاشق هيچ موقع آبرو نداره … بدون عاشق به اميد عشقش زنده هست … بدون يك عاشق ، عاشق كشي بلد نيست … بدون يك عاشق هرگز دروغ نميگه مخصوصا به عشقش … بدون اگه دروغ به كسي گفتي يعني اونو كشتي … اگه عشقت رو دوست داري هرگز بهش قول نده … خجالت و غرور رو بذار كنار … اگه دوسش داري بهش بگو … به ساده ترين شكلي كه ميتوني …

***

عشق به یک ماده مخدر می ماند در آغاز احساس سرخوشی و تسلیم مطلق به آدم دست می دهد .روز بعد بیشتر می خواهی ، هنوزمعتاد نیستی اما از آن احساس خوشت می آید و فکر می کنی میتوانی در اختیار خودت داشته باشی اش چند دقیقه به معشوق فکر می کنی و بعد چند ساعت فراموشش می کنی اما کم کم به آن شخص عادت می کنی و کاملا به او وابسته می شوی و حالا دیگه سه ساعت به او فکر می کنی و دو دقیقه فراموشش می کنی اگر در دسترست نباشد همان احساسی را داری که معتادهای خمار دارند.

***

اگه سبزم ،اگه جنگل ،اگه رودم، اگه دریا، اگه اسمم همه جا هست روی لبها، تو کتابا ،اگه رودم رود گنگم ، رود گنگم مثل بودا، اگه پاک، اگه نوری به صلیبم ،اگه گنجی زیر خاک، واسه تو قد یه برگم پیش تو راضی به مرگم

***

من سالهاست كه غوطه ورم در امواج خروشان آبهاي گودالي سياه ، به نام عشق . عشق به زندگي ،عشق به همه چيز و هيچ چيز ، عشق به مرگ و نيستي

osman — Tue, 29 Nov 2005 18:09:10 GMT

تو رفتی و سهم ما سفر شد

دل آروم ما در به در شد

ندونستم چرا مرغ عشقم

توی عاشقی بی بال و پر شد

osman — Tue, 29 Nov 2005 17:59:03 GMT

تا شقایق است باید عاشقی را دوست داشت

سرخ تر از قبل باید خون به زیر پوست داشت

گرچه بی بال و پرم ،بر شاخه ام یک برگ نیست

باشد اما باز پایان کبوتر مرگ نیست

وقتی تو را نگاه کردم دلپذیر شد

این دل همیشه صبورم ،اسیر شد

عمری به پای عشق عجیب تو نشست

تا اینکه زخم خودرو به ناگاه پیر شد

وقتی چشم های تو از من عبور کرد

قلب من از بهار و گل و سبزه سیر شد

با نوازش های مژگانت چرا می فریبی و سیاهم می کنی

نازنین سنگ صبورم می شوی یا قرین اشک و آهم می کنی

تو ای منتهای شکستن لحظه ها،

تو ماندنی ترین شقایق این دشت خسته ای .

نگاه غروبت را میان لاله ها جستجو می کنم تا شاید در مهتاب نیلی

شب غنچه های سرخ عشق به من ترانه ی دوری را بخوانند.

osman — Tue, 29 Nov 2005 16:40:02 GMT

دوستت دارم عزیزم

osman — Tue, 29 Nov 2005 16:08:38 GMT